GHATREHEE ASHK

title-210377

Sat, 01 Oct 2005 01:01:22 +0200

تجسم
تجسم کن غروبی تیره و سرد
تجسم کن دلی آغشته با درد
تجسم کن نگاهی مات و غمگین
که خیره گشته بر دنیای ننگین
تجسم کن دو چشم اشکباری
صدای ناله ای در کوهساری

خداوندا دلی پرکینه دارم
چه آتشها درون سینه دارم
خدایا بنده ای آزرده ام من
ز یاران زخم خنجر خورده ام من
بده دادم که من بیداد دیدم
چه رنجی در ره یاران کشیدم
خداوندا بسویم کن نگاهت
مران این بنده را از بارگاهت

ز بس نالید مرد از جور یاران
فغانی بر کشید از کوهساران
ولی افسوس آن شور و هیاهو
نبود جز انعکاس نالهَ او

خداوندا دلی پرکینه دارم
چه آتشها درون سینه دارم

خسرو

Comments

title-210376

Sat, 01 Oct 2005 00:59:54 +0200

جنگ
توای سرباز میدانی
که با هر غرش تیری
تو در خون میکشی جسم عزیزی را
تو میدانی که او هم مادری دارد
و در شهر و دهی شاید پریشان همسری دارد
در آ ن هنگام که با تیری
نفس از سینه اش گیری
تو میدانی که فرزندی دو چشمش بر دری دارد؟
تو ای سرباز میدانی
به هر تیرت تو یک جان را نمیگیری
تو تنها آ رزوهای یک انسان را نمیگیری
توبا هر غرشی یک همسری را تا ابد بی خانمان سازی
تو قومی را اسیر محنتی بس جاودان سازی
درآ ن هنگام که انگشتت بروی ماشه میلغزد
دو چشمان یتیمی را تجسم کن
که خون از دیده میبارد
صدای ضجه اش بشنو
تجسم کن نگاه التماس آ لود همسر را
غریو مادرو خواهر
سرشک آ ن برادر را
بیا لختی تاُمل کن
مکن کاشانه ای ویران
مپاش از هم تو یک کانون گرم و پر محبت را
بیا بشکن تو این دیوار نفرت را
بیا بشکن تو این دیوار نفرت را

خسرو

Comments

title-210368

Sat, 01 Oct 2005 00:49:43 +0200

چه کسی باور کرد

چه کسی باور کرد
چه کسی باور کرد که دل سرد مرا
آتش عشق بو خاکستر کرد
با که گویم غم هجران تو را
هوس ذ لف پریشان تورا
عمر من در شرف پاییز ا ست
من چو یک شاخه خشک
آخرین برگ بر این شاخه تویی
من بدان امیدم
که بهاری دگر از راه رسد
آخرین برگ مرا
باد پاییز نبرد
آه….وزش باد چه خوف انگیز است
چه کسی باور کرد
اشک جاری شده از دیده من
چشمه اش آن نفس گرم تو بود
طپش تند دلم
حاصل لمس تن نرم تو بود
چه کسی باور کرد
که من از عشق تو سرشار شدم
مانده بودم همه خواب
تا که با لمس تن گرم تو بیدار شدم
تو همه بود منی
تو در این کوره ره خلوت عمر
همه مقصود منی
چه کسی باور کرد
که تو معبود منی

خسرو

Comments

title-209865

Fri, 30 Sep 2005 19:07:04 +0200

ای کاش
کاش میشد زندگی دوباره کرد
کاش میشد دفتر خاطرات بد را پاره کرد
کاش میشد زمزمه محبت ترانه کرد
کاش میشد ورد زبونا شعر عاشقانه کرد
کاش میشد پرنده شد از این دیار پر ز غم
پر کشید و رفت و رفت تو شهر شادی خونه کرد
کاش میشد ستاره شد چسبید به طاق آ سمون
اونجا در امن و امون این نکبت نظاره کرد
کاش میشد تاریکی رو تو گونی کرد انداختبه قعر دریاها
دنیارو چراغونی با صد هزار ستاره کرد
کاش میشد درد دل نقاشی کرد زد رو دیوار
تا که وقتی که میپرسن دیگه توضیحی نداد
فقط به ا ون اشاره کرد
خسرو جون این کاشکیها رویا و خوابه به خدا
همشون حکایت جاش تو کتاب به خدا
توی این بازار آ شفته دل
همه چی روی حساب به خدا
زندگی با همه شادی و غم
چون حباب روی آ ب به خدا

خسرو

Comments